
O I MBULUAR!
O i mbuluar! Sonte të gjithë udhëtuan dhe erdhën tek unë Erdhën fjalët e shkruara e të pashkruara të poetëve dhe nga vargjet e tyre

O i mbuluar! Sonte të gjithë udhëtuan dhe erdhën tek unë Erdhën fjalët e shkruara e të pashkruara të poetëve dhe nga vargjet e tyre

Mirë se erdhe!Nuk po të pyes “A u lodhe?” se rruga që ke marrë është e lodhshmeDhe sado të kesh ecur, po s’mbërrite në shtëpi,

A je me abdes? Nëse jo, atëherë takohu me ujin para se të fillosh leximin, Nxito ngadalë që të mos vonohesh, por mos harro falënderimin,

A të ka rastisur ndonjëherë ta takosh ndonjërin nga ata që njeh kokrrën e grurit pa e shijuar miellin, që duke i thelluar rrënjët në

Harresa është mungesë dashurie Ata që nuk i duam, edhe kur janë të pranishëm, i harrojmë Ata që i duam, edhe kur mungojnë, i kujtojmë

Habibi! Shakaxhi jam por nuk po të them me shaka: Të gjitha gjërat janë të vogla, veç dashuria i bën të mëdha Të gjithë tingujt

Si? Po përplaseni për shkak të mendimeve? Natyrisht! Vetëm ata që kanë rënë pre e mendimeve, përplasen As nuk kënaqen vetë, as të tjerët s’i

Sonte të nxora nga varri i kujtimeveNga qefini i bardhë me të cilin kujtimet tona të zeza i kam mbështjell’Dhembshurisht e pashë farën tonë që

S’ka net që i mungojnë zemrës sate,ka zemra që i mungojnë netëve të tuaCa dhembje jetojnë në typër shkak se “Më fal!” nuk thuaKërkimfalja s’bëhet

U nisa sot drejt zemrës sate për ta gjetur zemrën timeU nisa sot drejt qendrës, për t’i parë periferitëMalli i krejt jetës u shfaq sot

Eh more ashik, që pa dashuri nuk jeton e me dashurimbyteshNuk mjafton vetëm t’i duam gjërat por duhet të dimë edhe si t’i duamSepse gjërat

“Shkruaj!” u urdhërua dhe shkroi kalemi Nga uji e balta u bë Ademi Pastaj Havaja nga brinja e tij Iu shfaq Ademit për t’i bërë