ËSHTË, POR S’ËSHTË

Është ardhje, por jo mbërritjeËshtë ikje, por jo largimËshtë vetëm takim trupashShpirtrat bashkë janë në PafillimËshtë prani, por s’është plotësimËshtë mungesë, por s’është nevojëAq sa

SOFRA E MALLIT

Mungesa e të dashurve është agjërimMalli për ta është njohje, takimi iftarSi mund ta njohësh vlerën e një zemreNëse kurrë nga ajo s’je ndarë?Tejngopja është

LETRA E MEXHNUNIT

Në letrën bosh, pika zuri vendMbas bismilahit, Lejlaja u përmendDhe sapo u shkrua emri i LejlasëLetra bukurinë ia mori dynjasëKush me dashuri dëgjon dhe shehFjalët

NGJYRA E ASHKUT

Merre gjakun dhe lotët e mi,për lapsin tënd bëji ngjyrëM’i shkruaj germat në zemërPastaj më lexo në fytyrëDhe shih sa gjethe kanë rënëNga Pema e

NESËR!

Nesër nga qielli i zemrës do të pikojnë shumë lotPër germat që nesër do të vdesin, qefinin kam bërë gati sotNë magjen e kujtimeve tona,

AS HERËT, AS VONË

Qielli pikon mall, toka qëndis dhembjetAskush përveç Njëshit, zemrës s’ia njeh gjendjetStinët tona qajnë për një përqafimNëse nuk ka ndarje, pse s’paska takim?Nëse nuk ka

KU ËSHTË SHPIRTI, TRUPIT I RRIHET

Ti ma bën të bukur çdo ardhjeKurrë largimet s’bëhen ndarjeBrenda ikjes është dhe kthimiKurrë me ty s’mbaron takimiVeç parajsa me ty ndihetKu është shpirti, trupit

HOJET DHE ROJET

Kishte lule fusha plotNë pranverën e një ashkuDolën bletët nga kosherjaPër të marrë nektar së bashkuSimfonia e ekzistencësKumbonte nga gumëzhimaÇdo petale bëhej vargPoezi e gjallë