Dhembja që shkaktohet nga ndarja dëshmon sa ka vlejtur takimi,Fundi i rrugës dëshmon sa ka vlejtur rrugëtimi,Vetëm dashuritë e thella, plagë të thella shkaktojnëGermat e
Me gjakun e qenies sime në pëlhurën e shpirtit tënd kam shkruarKam mbetur gjithnjë afër teje, edhe kur jam larguarLargësia nuk na ka ndarë, kur
Njëherë në një vend të veçantë, fare i veçantë nuk ishaNuk i dhashë gjë një lypësi, edhe pse për t’i dhënë, kishaPor ai s’më hyri
Ah!Uji i takimit s’e shuan zjarrin e ndarjesPesha e gabimit s’e mund fuqinë e faljesKëtu jam, i gatshëm nga ti për t’u ndarëNuk është dashuri
Ti shpirt që me zgjimin tënd botën ke zgjuarLiri do të thotë të kesh mundësi për të gabuarGabim do të thotë të kesh mundësi të
Ka zemra që na ndiejnë,Por zemërohen ndonjëherë me veten,e nxitimthi shpinën na e kthejnëAma, ashtu si maja e malit që borën duron në çdo stinëZemra
Natyrisht!Nuk mund të jesh më shumë se dështakKur diçka vlen shumë dhe ti e vlerëson pakÇdo gjë në ekzistencë ka ndëshkimin e vetI ndëshkuar mbetet
Dashuria nga Ti më çon te Tisepse Ti je DashuriaKa dështuar të dashurojë ajo zemërqë beson se këto janë fjalët e miaNë vargun e fjalëve
Trupit i jep ushqim tokaPër tokën trupi bëhet ushqimNë këtë Shfaqje DashurieNuk ka humbje pa një kthimLutja i jep zë mendimit,e mendimi në Lutje tretetKush
Do të doja të të flisja sonte, por zemra ime është e thyerDhe kam frikë se fjalët që prej saj mund të burojnë, pa dashje
Ti që mjaltin e do e thumbin e urrenDo të ndieje ëmbëlsi nëse dhembjen s’e ndien?Po të ishe lule, bleta s’do të të thumbonteDo të
I pasur do të bëheshKur ty s’do të të kenë gjërat që do t’i keshSa më thellë të jesh zhyturAq më i pambytur do të
