
FYTYRA DHE PASQYRA
Kur shfaqesh para pasqyrës, ç’bën?E sheh pasqyrën apo fytyrën? Ë?Po si ore e sheh fytyrën nëse s’e sheh pasqyrën?Domethënë të lënka fytyrata përqëndrosh vëmendjen te

Kur shfaqesh para pasqyrës, ç’bën?E sheh pasqyrën apo fytyrën? Ë?Po si ore e sheh fytyrën nëse s’e sheh pasqyrën?Domethënë të lënka fytyrata përqëndrosh vëmendjen te

Në Librin e Rrugës sate shumë gropa janë gërmuarDisa janë për t’u kapërcyer, ca të tjera për t’u mbuluarQë ta kapërcesh një gropë, duhet bërë

Asgjë nuk mund të të plotësojë përveç zbrazëtisë. Egoja nuk mund ta durojë boshllëkun dhe shpërfilljen sepse dëshiron të jetë në qendër të vëmendjes dhe

Më pëlqejnë rrëfimet që nisin me “na ishte”Si ky për njërin që dy fqinj kishteNjëri Duhani, tjetri RamazaniEdhe pse nuk ngjanin, fort ia donte xhaniMe

Të kesh zemër domethënë të kesh durimDhe t’i kuptosh gjendjet e të tjerëve qofshin ata drejt ose gabimTë jesh si toka që zjarrin mban përbrenda

Këtu është, por mungonEdhe niset, edhe s’shkonEdhe ikën, edhe mbetetEdhe humb, edhe nuk tretetÇ’është ky mall, ç’është kjo gjendjeS’je i sëmurë, por ndien dhembjeS’je me

Isha farë e fshehur, e sigurt nën dheAtëherë kur vetë ti, s’e dije çfarë jePastaj ti shijove frutin e ndaluarDhe t’u fsheh parajsa që të

Kur pushteti i dashurisë nuk i lë vend dashurisë për pushtetHeshtja e ekzistencës me të gjitha gjuhët e botës fletS’ka gjuhë të huaja, të gjitha

Njëri e shau tjetrin dhe s’la gjë të ligë pa i thënëTjetri qëndroi në heshtje sikur Hyjnorja gjuhë të mos i kish’ dhënëHeshtja acaroi sharësin

Për zemrën s’ka gjendje më të mjerë se sa humbja e shijes së dallimitEdhe i sëmuri ha e ngopet, por shijen nuk ia ndien ushqimitLutja

Kur tjetrin e duam, veset e mangësitë s’ia shohimKur tjetrin e urrejmë, virtytet dhe vlerat s’ia njohimKështu katandisemi gjithnjë në greminat e jetësJo për shkak

Vjeshta nuk ka më pak ngjyra se pranvera, po përse ngjyrat e saj ngjallin një mallëngjim tjetër në zemrën njerëzore për të cilën shumë gjëra