ALBANICA

Ka taksiratlinjFatkeqë, jo të këqinjKur në gjemba ngulenDhembjes i përulenGjembat nuk i duanMe gjemba jetojnëAs nuk mund t’i nxjerrinPo as t’i durojnëNë qofsh nga të

Të gjitha të djeshmetnuk vlejnë sa një “sot”Nuk ka vende boshe,kur zemra është plot.“Dje” nuk bëhet “sot”Çdo “sot” bëhet “dje”Ti je nga jovendi,Edhe pse vend

Hesht, nëse s’mund të flasësh me dashuriSe goja veshin ka myshteriE kur goja pa zemër fletJo veshin, por zemrën e vretGjërat për të cilat sot

Ruajtja e një fshehtësie nuk është gënjeshtërËshtë ilaç që s’duhet ta pijë dikush tjetërNëse je në qejf, je mire me gjithë botënNë zemër ke Diellin

Nëse duhet, me lotët e tu gatuaje bukën e dhuroja botësNë dheun e trupit tënd mbill lule që aromë t’i japësh TokësBëhu kurban në çdo

Kur humbet risia, fillon mërziaNjerëzit mbeten bashkë, por i vret vetmiaRri me Frymën tënde që të mban në ekzistencëTi nuk je mungesë, gjithnjë je Prezencë.

Kur t’i jesh dorëzuar Dashurisë, marrin kuptim të gjithë EmratFjalët bëhen të gjalla vetëm kur të jenë ngjallur zemratMendimet do të jenë dorëzuar kur gjërat

Durimi nuk mund të provohet nëse s’ka ndodhur pritjaTingulli nuk mund të jehojë nëse s’ka ndodhur goditjaNjë derë mbetet e gjallë nëse nuk vdes trokitjaÇdo