POETICA

Ku bën hije kubja jeshileTë gjitha stinët njëherësh vijnëSe kush është i dashuruarBrenda vetes ka çdo stinëDashuronjësi kur mbyll sytë,zemra mbetet e pafjeturKush më shumë

Kur pikojnë ata lot ashkue m’i ngjallin një mijë dhembjeBëhesh lutja më e bukurNë çdo vend e në çdo gjendjeSado të larta të jenë minaretNjë

Çdo pritje dëshmon sa vlen pritësi, e jo pritjaTakimi me të priturën është si dera dhe trokitjaNuk mund të tingëllojë një derë, po i mungoi

Për hatrin e lotëve të dashuronjësveqë mbulojën e Qabesë kanë lagurdhe për hatrin e lutjeve të zemërthyerveqë zemrën veç Ty ta kanë hapurPër hatrin e

Kur nxjerr një dhëmb,gjuha te vendi bosh ka për të vajturSa ka jetuar dhembja, gjuhën e dhëmbin bashkë i ka mbajturKur ajo ikën, me vete

E shëmtuar plaga, i bukur shërimi,Ç’duhet afërsia, kur të dhemb largimi?Më e mirë është ndarja, apo mostakimi?Aman ç’është kjo ndarje, a s’mjafton dallimi?Shijet edhe gjendjet

Jo ta presësh rastin,por të mos e humbasësh çastin,sepse kur humbet një çast,humbet edhe një rastHumbja e çastit është mendimi,jetësimi i tij është vetëdija,Po s’u