POETICA

Dashuria është Uji i Jetës,uji lag çdo gjë dhe prapë mbetet vetvetja,Kohëzgjatja pa ujë s’e mëson qenien të jetojë e etshme,por thjesht e bën të

Dhembja dhe dashuria s’mund të jenë të ndaraPo u shfaq e dyta, aty është edhe e paraQofshin të pranishme, ose jo ilaçetNuk ndryshon asgjë, dhembja

Qielli i i ashikëve është i përgjakur gjithnjëS’do të thotë që s’dhembin plagët, pse goja nuk nxjerr zëDera e kujtimeve të tyre nuk mbyllet me

Kjo nuk është një poeziEdhe pse si e tillë njihetEdhe pse ka një shkruesMund të thoni “shkruesi s’i dihet”Nuk i prishet hiç kuptimiStrofë për strofe

Secili ka fatin e vetQë në qenësi është ngjizurGjarpërit s’i duhen këmbëtNë tokë për të lëvizurUrithit s’i duhen sytëE peshku syhapur është gjithmonëÇ’ka njeriu amanqë

Kush përmbys sofrën e ashkutDhe i ndjell zemrës trishtimeE lë veten të pangopurI lë zogjtë pa thërimeÇ’mund të pritet nga një zemërQë lë sofrën të

Në sofër të ashkut, ku vetë ushqimiI thotë ngrënësit “Faleminderit!”Kishte ngelur në një gotëKokrra e fundit e sheqeritVeç një pikë ëmbëlsieNga xheneti ra në dynjaQë

Po nuk e dite kush jeTë tjerët do të ta japin përgjigjenPor kur ti të jesh djegurTë tjerët me ty s’do të digjenPërgjigjet e të

Lotët që s’i ka parë askush veç Atij që lotët i ka bërëDo të marrin përgjigje nga ekzistenca e tërëDashuronjësit lindin për të festuar dhe