RUH

Emrin e të dashurit të saj çdo zemër e përmend S’meriton të quhet “i dashur” ai që dashuria nuk e çmend E ç’i duhet dashuronjësit

Në malin e gjakosur të zemrës Plagët mos i numëro Ngjitu në majen e tij Dhembjeve mos iu dorëzo Edhe kur të kesh zbritur Do

Pavetëdija të bën të vdekur, vetëdija të bën të gjallëPor Dashuria edhe në takim të bën të ndiesh mallPër vetëdijen tënde kur je i vetëdijshëmS’ka

Çdo pikë shiu vdes kur nga retë ndahet ngjallet kur tokën takon, Në ekzistencë më e bukur është ndarja se një takim që s’të gjallëron.

Shih ç’i ka bërë Fryma baltës nga e cila trupi të është bërëLibrat flasin për copëza, ndërkaq ti je i TërëAto që gjithnjë i ke

O rrugëtar!Shpirti im është i paanë dhe mes nuk kaPër mua mbetesh asgjë nëse nuk je gjithçkaPër mua mbetesh gjithçka nëse je asgjëGabon nëse pohon

Kur të mungon e vërteta,ngushëllohesh me gjërat që asaj i ngjajnëDhembja e fshehur në zemër,shpaloset nga sytë që për mungesën qajnëDhe sado lotë të rrjedhin,Zjarrin