POETICA

Ore, je në terezi ti apo si e ke hallin? Ndarja të mallëngjen, takimi ta shton mallin Largësia të lëndon, afërisa s’të shëron E pakta

E djeshmja ka vdekur, por ti gjallë ke mbeturKu ishte koha kur ishe duke fjetur?Kur shijon diçka, s’mendon për kohëzgjatjeKurrë në dashuri s’ka nevojë për

Nata ka fshehtësi më shumë se kohëzgjatjeTë mbyllura mund të jenë veç dyert që kanë hapjeFshehtësitë i sheh, por s’ke për t’i zbuluarTe dryni i

Kur varroset një farë e vetmeMijëra të tjera do të mbijnëBëje veten kurban në heshtjeShih sa fjalë në zemër vijnëTi ke ardhur nga një botë

Po ndeze zjarr në zemër,Dashuri do të gjesh në çdo EmërNë gëzime njerëzit duken të gjithë njësojNë dhembje secili ç’mban në zemër do të dëshmojëSprova

Ti që nuk guxon të vdesësh, nuk mund të dashurosh Për diçka që s’vlen, asgjë s’do të flijosh Nëse dashuri e quan atë për të

Vdis çdo natë, ngjallu çdo ditë Nga askush asgjë mos prit Zemra jote ka çdo stinë Nuk të le ta ndiesh vetminë Pritja është veç