RUH

Një copë e një zemre të thyer vlen më shumë se bota e tërë Se dhembja që të ka goditur, zemrën të ndjeshme për botën

Partiturat janë varreza e notat epitafe me emra, Si mund ta njohësh një gjendje që nuk e ka ndier zemra?! Notat janë dëshmi se ka

Fshehtësi! Kjo është fjala që emërton ekzistencën tonë. Në botën materiale, ashtu siç e lodhë shikimi syrin, duke vështruar nga toka hapësirën qiellore, edhe mendja

Ujë është Dashuria për Pemën e JetësKur takon rrënjën, i jep gjallëri degësRrënja që mban trungun duke u thelluarËshtë për t’u ujitur, jo për t’u

Çdo largim me Ty më afron Çdo ndarje me Ty më takon E Jotja është çdo derë ku trokas I Yti është çdo Emër i

O ti shpirt i ndjeshëm! Vetëm ai çelës që hap drynin është i vlefshëm Një farë sado të jetë e mirë, mirësinë e shfaq vetëm

“Bëhu!” tha Dashuria dhe Zemra për të dashur u bë Dielli i jep Tokës, por kurrë nuk i kërkon gjë “Ndizu!” tha Dashuria dhe Dielli

S’ka dhembje që nuk tretet dhe nga gjurmët e saj një udhërrëfim që s’mbetet S’ka fjalë të pavlerë, por ka zemra që fjalët s’i kanë

Çaje zemrën e nxirri fjalët që çdo zemre i duhen Ç’punë bëjnë ilaçet që brenda arkave ruhen? Zbriti fjalët e zemrës nga Qielli i Shtatë