RUH

Fundi i një nate dëshmon për agiminFundi i një dite dëshmon për vazhdiminDielli s’lind me lindjen, nuk vdes me perëndiminZemra e dashuruar nuk e njeh

Syve u shfaqet e thepisur maja e malit nga largësiaPo kur këmbët ta kenë shkelur majen, ndryshon e gjithë pamësiaAshtu si nga larg, as nga

I bukur bëhet rrugëtimi kur bëhesh vetmitarEdhe kur nuk shoqërohesh, ti mbetesh i pandarëBrenda zemrës sate ke tokën dhe qiejtTi je më i fuqishmi nëse

Kthehu në Qendrën tëndeKu ishe i pandarëMijëra degë të pemësKanë ardhur nga një FarëToka dhe Shtatë QiejtMall për ty po ndiejnëVeç zemrat e vdekuraS’kanë çfarë

Kur dielli dëshmon se për të s’ka natëKur pjesë e trupit bëhet çdo kafshatëKur përulja të ngre në Qiellin e ShtatëLutja i jep dritë tokës

Po nuk e gjete veten, në çdo rrugë je i humburEdhe kur ke të drejtë, zemërimi nuk të bën të bukurPër Diellin janë të njëjta

Gjethet në stinën e duhurndërrojnë ngjyrë e ndahen nga pemaTrupi është zënie hapësireAty ku nuk të rri zemraNdaju si një gjeth i vyshkurNga vendi që

S’ka udhëtim më të bukur se ai i të dashuruaritqë për tek i Dashuri udhëtonS’ka takim më të dashur se ai që dëshmon se ndarja